ตัวที่คำราม. ตัวที่เธอกลืนไว้ในที่ประชุม ในข้อความที่ลบก่อนกด send. ปล่อยให้มันพูด — มันชี้ไปที่เส้นเขตที่ใครเหยียบ.
สิงห์รออยู่.
ที่นี่ไม่ใช่ที่ กด กิเลส — ที่นี่คือที่ให้เธอ เปิดปากคุย กับมัน
สามตัวที่เธอจะได้คุยด้วย — สิงห์ (โกรธ) งู (อิจฉา) หมาป่า (อยาก) — ไม่ใช่จิตแพทย์ ไม่ใช่นักบำบัด
มันคือเสียงในตัวเธอเอง ที่ถูกสอนให้เงียบ — เปิดให้มันพูด เพื่อให้เธอได้ยินว่ามันชี้ไปที่อะไร
บทสนทนาเก็บไว้ในเครื่องของเธอเท่านั้น — ไม่ส่งไปไหน ไม่มี user account
มาเปิดปากคุยกับ สิงห์ งู หมาป่า ในตัวเธอ. แบบไม่กด ไม่ปราบ — แค่ฟัง
กิเลสไม่ใช่ปีศาจ
— มันคือสัญญาณที่บอกว่าเส้นเขตของเธออยู่ตรงไหน
โกรธ คือเข็มทิศ
อิจฉา คือเครื่องวัด
อยาก คือพลังงาน
ที่นี่ เธอจะได้ยินมันพูดเป็นภาษามนุษย์
ก่อนที่มันจะระเบิดเป็นพฤติกรรม
แต่ละห้องเก็บบทสนทนาแยกกัน. โพสต์ในห้องไหน — สัตว์ตัวนั้นจะตอบกลับ. ตอบกลับมันได้เรื่อย ๆ.
ตัวที่คำราม. ตัวที่เธอกลืนไว้ในที่ประชุม ในข้อความที่ลบก่อนกด send. ปล่อยให้มันพูด — มันชี้ไปที่เส้นเขตที่ใครเหยียบ.
ตัวเย็น. ตัวที่กระซิบ "ทำไมเขา ไม่ใช่ฉัน" ขณะที่เธอพิมพ์ "ยินดีด้วยนะ". มันชี้ไปที่ค่าจริง ๆ ของเธอ ที่เธอยังไม่ยอมรับกับตัวเอง.
ตัวหิว. ตัวที่ดึงเธอไปหาขนม สโครล บุหรี่อีกมวน คนที่ไม่ดีต่อเธอ. มันไม่ใช่ความอ่อนแอ — มันคือพลังงานที่ยังเล็งไม่ตรง.